پروتئین و اسیدهای آمینه قابل‌هضم؛ کلید جیره‌نویسی دقیق و اقتصادی در تغذیه طیور

پروتئین گران­ترین بخش جیره­ی غذایی طیور را تشکیل می­دهد. به همین دلیل در هنگام فرمولاسیون جیره غذایی باید کوشید تا پروتئین خوراک فقط برای تامین اسیدهای آمینه و ساخت پروتئین در بدن پرنده استفاده شود و از استفاده پروتئین برای تولید انرژی باید جلوگیری نمود. برای تحقق این هدف، باید کیفیت پروتئین مواد خوراکی که شامل کمیت و هضم­پذیری اسیدهای آمینه است، در جیره­نویسی مدنظر قرار گیرد. برای اطلاع از مقدار اسیدهای آمینه مواد خوراکی و ضرایب قابلیت هضم اسیدهای آمینه روش­های مختلفی وجود دارد که ابتدا در این مقاله بیان می­شوند و سپس با بیان کینتیک پروتئین در دستگاه گوارش، روش­های مختلف اندازه­گیری قابلیت هضم اسیدهای آمینه مورد بررسی قرار می­گیرد. در انتها با توجه به فرضیه پروتئین ایده­آل، کاربرد ضرایب قابلیت هضم اسیدهای آمینه در فرمولاسیون جیره­های طیور مورد تاکید قرار می­گیرد، تا بتوان جیره­هایی تهیه کرد که با صحت و دقت بالاتری نیازمندی‌های اسیدآمینه‌ای طیور را تامین کنند.

والین و ضرورت افزودن آن به جیره های غذایی سویه های تجاری جوجه های گوشتی

احتیاجات اسیدهای آمینه در سویه‌های با رشد سریع جوجه های گوشتی، به موازات کاهش زمان رسیدن به سن کشتار، افزایش می‌یابد. در سوی دیگر، بهبود روش‌های تخمین احتیاجات اسیدهای آمینه و شناخت  دقیق‌تر مسیرهای متابولیکی اسیدهای آمینه، در شناحت دقیق تر احتیاجات اسید های آمینه موثر بوده است.  مطالعات اخیر  نشان داده است که در جیره های بر پایه ذرت – سویا،  اسید والین به عنوان چهارمین اسید آمینه محدودکننده بوده و ضروی است به شکل سنتتیک به جیره‌های غذایی اضافه شود. در نتیجه امکان کاهش سطح پروتئین خام جیره‌های جوجه‌های گوشتی فراهم شده تا ضمن بهبود راندمان استفاده از پروتئین، به کاهش دفع نیتروژن کمک کرده و سبب بهبود شرایط بستر از نظر رفاه پرنده و صرفه جوفه جوئی در استفاده از منابع پروتئین گیاهی از جمله کنجاله  سویا می شود.  بهبود وزن عضله سینه، کیفیت گوشت مرغ و وضعیت اسکلتی از مزایای دیگر استفاده از اسید آمینه والین بوده و لذا ضرورت افزودن آن به جیره های غذایی جوجه های گوشتی را ایجاب می کند.

واژگان کلیدی:  اسید آمینه والین، اسید آمینه محدود کننده، جوجه های گوشتی

شیر شتر و نقش آن در درمان دیابت

شتر شرایط آب و هوایی (دمای بالا و کم‌آبی) که سایر گونه‌های دامی به سختی زنده می‌مانند را به راحتی تحمل کرده و قادر به تولید شیر است. امروزه، در سراسر جهان بر اهمیت شیر ​​شتر در سلامتی انسان تأکید شده است. دیابت، بیماری جدی با عوارض متعدد است که درمان آن شامل استفاده از داروهای ضد دیابت مختلفی است که قند خون را تنظیم می‌کنند، اما مصرف این داروها ممکن است همراه با اثرات منفی متعددی بر سلامت بیماران باشند. شیر شتر حاوی پروتئین‌های شبه انسولین است که می تواند جایگزین مناسبی برای انسولین بوده و در بهبود کنترل قند خون و اختلالات دیابت در طولانی مدت مؤثر باشد. مصرف شیر شتر در بیماران دیابتی باعث کاهش قند خون و دوز مورد نیاز انسولین می‌شود. مصرف روزانه شیر شتر، دیابت و عوارض ناشی از آن از جمله نارسایی های کبدی، کلیوی، قلبی و زخم های دیابتی را بهبود می بخشد. با این حال، مطالعات علمی بیشتری برای اثبات دقیق‌تر اثربخشی شیر شتر و فرآورده‌های دیگر آن در درمان دیابت مورد نیاز است.

کلمات کلیدی: شیر شتر، دیابت، پروتئین شبه انسولین

نقش تغذیه و میکروبیوم روده در بروز و کنترل ورم پستان در گاوهای شیری

ورم پستان یکی از مهم‌ترین و پرهزینه‌ترین بیماری‌هایی است که سلامت گاوهای شیری، کیفیت شیر و بهره‌وری اقتصادی را تحت تأثیر قرار می‌دهد. اگرچه ورود میکروب‌های بیماری‌زا به غده پستانی علت اصلی این بیماری تلقی می‌شود، پژوهش‌های اخیر نشان می‌دهد که تغذیه و میکروبیوم روده نیز نقش کلیدی در بروز و شدت ورم پستان دارند. تعادل منفی انرژی و کمبود ریزمغذی‌ها می‌تواند حساسیت گاوها را به ورم پستان افزایش دهد. همچنین، برهم خوردن ترکیب میکروبی روده و کاهش تنوع میکروبی می‌تواند از طریق محور روده- غده پستان به آغاز یا تشدید التهاب منجر شود. در گاوهای مبتلا به ورم پستان، افزایش باکتری‌های مضر و متابولیت‌های التهابی مشاهده شده است. در این مقاله، ارتباط وضعیت تغذیه‌ای و میکروبیوم روده با ورم پستان بررسی شده و راهکارهای غیرآنتی‌بیوتیکی شامل ریزمغذی‌ها، پروبیوتیک‌ها، اسیدهای چرب زنجیره‌کوتاه، رژیم‌های پرفیبر و اینولین به‌عنوان راهبردهای غیردارویی برای کنترل بیماری معرفی می‌شوند.

واژگان کلیدی: تغذیه، متابولیت‌ها، میکروبیوم روده، ورم پستان